جای اشکاش رو شونه هام   

                                  طب دستاش رو گونه هام

می توان در کوچه های زندگی پاسخ لبخند را با یاس داد

می توان جای غروب عشق را به طلوع ساده احساس داد

می توان در خلوت شبهای راز فکر رسم آبی پرواز بود

می توان تا فرصت ادراک هست با خلوص یاس هم راز بود

می توان در قلبهای بی فروغ لحظه ای برق زد و خورشید شد

می توان در غربت داغ کویر گاه آن ابری که می بارید شد

تو عالم خیالشون تو رو نشونه می کنن....

یه چیزایی یه حرفایی تو نگات ...