انکه با عالم بالا سر و سودا دارد                روزگاری است که ماوی به دل ما دارد

همه عمر دویدیم پی اش بی حاصل           غافل از انکه درون دل ما جا دارد

کار هر کس نبود مرده دلی زنده کند           مگر ان کس که دم جان بخش مسیحا دارد

عاشقی در طلب مال و منالی نبود            عشق مجنون تهی دست تماشا دارد

همه بالند به هر چیزی و من می بالام      به علی ( ع ) چون که تملک به سماها دارد

شب قدر است و سماوات همه غرق سرور       این چنین شب چو تعلق به تولی دارد

شهد شیرین شهادت چو بدین گونه چشید     جبرییلش ز علی عجز و تمنا دارد

شب نازل شدن وحی و مرامات علی           هر دو هم در دل و هم دیده ی ما جا دارد

در وصف علی ( ع )

یه طرفه دنیا یه طرف روی تو   یه طرف شبها یه طرف موی تو

ای حبـــــــــــــــــیـــــــــــــــــــــبم

دیدن روی ماه تو اگه یه روزی پا بده  با گوشه نگاه تو حاجتمو روا بده